|
dr. Peter Corty, dierenarts aan de Paardenpraktijk Oedelem,
schrijft
ons :
Nederland
bevindt zich ook op drijfzand met de jonge NTP-hengsten !
Kort
na de hengstenkeuring voor 2003 en de Nationale prijskamp 2003 in België vond
de hengstenkeuring voor het Nederlandse trekpaard plaats. Een ideale gelegenheid
om beide trekpaardfokkerijen te vergelijken. Denkt men in Nederland meer
vooruitziend of staat men er ook nog "waar de ster bleef stille staan"
?
Anders
dan bij ons, probeert men daar nog meer het stoere en robuuste te benadrukken.
Ingevlochten
manen met pakken overbodige wol en raffia, die ook hier de rug moeten verbergen en
de brede lederen band achter de schouder die de schoft verbergt.
Overbodigheden die het allemaal moeilijker maken om het paard deftig te
beoordelen.
Wanneer streven we er eindelijk naar de paarden in hun natuurlijke toestand voor
te stellen ?
Dus
ook
in Nederland 'bedriegt men de boer'.
Van enkele van deze hengsten weet ik dat het zomereczemers of atopie/allergiekers
zijn. Het opvlechten van de manen, het uitscheren van de middellijn van de
manenkam en de korte staart, kunnen dit gebrek perfect verbergen. Hier
en daar eens door de haren van het onderbeen strijkend, ook bij iets minder
behaarde paarden, leerde ons dat het probleem ook hier overduidelijk aanwezig
is. Wie had anders verwacht; de bloedlijnen vloeien wederzijds over de grenzen
heen.
In
de jonge reeksen,
absoluut geen toppers
In
de kleine maat, weinige beloftes, slordige stap en draf. Veel afwijkende
standen, die langbruikbaarheid zeker in de weg staan. Zat er al eens eentje
tussen die wat vlotter was en beter draafde, dan werd deze afgekeurd wegens 'te
vrouwelijk'.
In de
middenmaat, nogal wat bemerkingen op stand achterbenen, onvoldoende bewegingen
en vooral het vasthouden aan het klassieke. Mooi gelijnde paarden, met vooral
streven naar grof beenwerk en sterke beharing, als ze maar niet bewegen.
Je hebt telkens hoop, als je een jonge hengst de ring ziet binnenkomen. Het laat
je telkens verlangen deze paarden een flinke draf uit hun lijf en ledematen te
zien persen, en telkens blijf je op jouw honger zitten.
In
de grote maat valt het gebrek aan kracht nog beter op.
Bij
de vierjarigen ietsje beter
In
de kleine maat, ondermaats. Onbegrijpelijk dat de hengst, Ludo van den Hoek, die
ernstige tekortkomingen in de stand van beide voorbenen vertoont, aanvaard wordt
?
In de middenmaat werd eveneens een hengst met ernstige bemerkingen op de stand
en kwaliteit van de achterbenen goedgekeurd.
In de grote maat gaven enkele een behoorlijke, maar bijlange nog niet een
bekoorlijke indruk.
Eindelijk
een mooie reeks
... bij de
oudere hengsten
Als
laatste en eigelijk de meest interessante reeks werd de 8 jarige en ouder.
In België vinden we zelfs geen hengsten genoeg, om in deze categorie, een
deftige reeks voor te brengen. In den Bosch zagen we er 14 aantreden.
Als
niet over vernieuwing en nieuwe inzichten gesproken wordt, is het altijd
interessant een hengst uit deze categorie te kiezen. Inderdaad, hier kunnen de
slijtage problemen de kop opsteken.
Hier pas kan goed gemerkt worden, waar
de 'echte' zitten, want heeft een hengst gezondheids- ,zeg maar beenproblemen, dan raakt hij zover niet.
Zo
was er de laatst aantredende voor de middenmaat,
Tonic van 't Bloemenhof, bruinschimmel,1.66m, volle broer van Sunny van 't
Bloemenhof. Geboren in 1992, kampioen in 1998, toonde deze hengst zich dè
revelatie van de keuring.
Hij is iets lichter in beenwerk, iets min behaard en perste er een draf uit, om
op film vast te leggen als voorbeeld van wat wij willen. Jammer dat wij deze
draf niet terugvonden in zijn zonen die in de jongere categorieën werden
aangeboden.
Ouderdomsdeken
was Johan, geboren 1986 en dus 17 oud, vosschimmel,1.70m.
Heeft klassiek behang, een mooi hoofd, op een zeer mooi opgerichte voorhand en
kan door zijn zeer goede bewaring een zéér mooie draf presenteren. Johan
presenteerde zich beter dan éénder welke hengst uit de drie, vier en
vijfjarigen.
Van
deze keuring onthouden wij dat het Nederlandse stamboek blijkbaar nog niet
overtuigd is van de noodzaak het grove, zware, behaarde type achterwege te laten
ten gunste van het gezondere, mobielere, misschien wat lichtere, langlevende
moderne type, uitstekend belichaamd in Tonic van 't Bloemenhof.
|