Antwoord van de Voorzitter van de K.M.B.T.
belgisch
trekpaard fokkerij
historisch
bekeken
bloedlijnen
nieuws
Historisch bekeken
Tot
Albion d’Hor kan niet van een uniform type Belgisch Trekpaard gesproken
worden.
Elke streek had "zijn" type.
Albion
d’Hor, nationaal kampioen in 1923,
groeide uit tot de grote stamvader van het
Belgisch Trekpaard.
Ingevolge een geklemde liesbreuk kwam hij reeds op
zevenjarige leeftijd aan zijn eind maar zijn afstammelingen drukten over het
ganse land zijn "cachet" op het Belgisch Trekpaard.
Niet alleen qua
type, maar ook op gebied van haarkleur kwam men tot grote éénvormigheid.
De
bruinschimmelkleur overheerste.
Vooral zijn zoon Avenir d’Herse en diens zoon
Espoir de Quaregnon drukten op hun beurt hun stempel op de fokkerij. Op te
merken valt dat zowel Avenir als
Espoir tot op zeer hoge leeftijd goed bewaarde, chique paarden bleven.
Het
Belgische trekpaard is van oorsprong van het zware type,
met een indrukwekkende
bespiering. Het zijn prachtige atleten, die bewondering afdwingen.
Na
de tweede wereldoorlog evolueerde men evenwel naar steeds zwaardere,
grovere
paarden met meer beenbehang.
Stamhengsten als Costaud de Marche en Hardi van ’t Ooievaarsnest bewijzen dat de genen die borg staan voor langleefbaarheid en zuivere harde benen zeker niet verloren gingen.
Toch kan niet ontkend worden dat er een negatieve tendens was, in het bijzonder bij de hengsten.
In
1982 werd ingezien dat deze evolutie gestopt moest worden. Het type paard
waartoe men gekomen was beantwoordde niet meer aan de noodwendigheden van de
"moderne" tijd.
Een nieuwe visie drong zich op. De officiële jury kreeg als instructie te streven naar paarden met een zuiverder, droog en gemakkelijker te onderhouden beenwerk; paarden die vlottere gangen hebben.
INDIGENE
DU FOSTEAU °1902
Belgisch Kampioen 1906 -07 -08 -09
e.mail : info@trekpaarden.be