Uw mening op het antwoord van de Voorzitter
belgisch
trekpaard fokkerij
uw
mening
bloedlijnen
nieuws
De maanden september / oktober 2003 deden ons
tweemaal naar Frankrijk trekken.
De eerste keer richting Boulogne sur Mer als toeschouwer van de Route du Poisson
2003.
Een prachtmanifestatie, een organisatie op z'n Frans maar een deelnemersveld om
U tegen te zeggen.
Verscheidene trekpaardenrassen waren er vertegenwoordigd, de negen Franse, de Ardenners
uit België, de Duitse, Engelse en Zwitserse trekpaardenrassen.
Kenner durf ik mij niet noemen, maar door de veelvuldige contacten binnen de Haras du Pin in Normandië - afdeling Percheron - met de Hr. Gerard Vendel - stamboekhouder van het Percheron ras - gerenommeerd landbouwprofessor en door veelvuldige lectuur over de grenzen heen, Frankrijk, USA, Canada, Duitsland tot Japan durf ik mij wel een begeesterd trekpaardenliefhebber kleine schaal noemen.
Over de normen over hoe en
wat een trekpaard nu moet zijn en uitstralen spreek ik mij niet uit, maar we
gaan even terug naar de sterren van de Route du Poisson, zijnde de 320
deelnemende trekpaarden.
Samen met andere Belgische trekpaardenliefhebbers zagen wij er :
trekpaarden die zonder verpinken meerdere trajecten van 15 km met een constante
snelheid van 15 km/u afleggen,
trekpaarden die 'vlot' een kegelparcours rijden, trekpaarden die aangespannen
zonder verpinken hun baasjes dwars door de stad voeren, richting stadhuis van
Boulogne sur Mer, zich niets aantrekkend van verkeersdrukte, trekpaarden die
zich bij de aflossingspunten binnen de 20 à 30 seconden rustig in en uit laten
spannen,
trekpaarden, die op het strand van Boulogne sur Mer, midden een massa
toeschouwers, 's nachts onder het licht van de schijnwerpers een boot
voorttrekken over 250 meter, in een constant staptempo binnen de vooropgestelde
tijdslimieten, trekpaarden tijdens hun dressuur of behendigheidsproeven onder
het zadel in teamverband, zoals : tussen rijen visbakken doorrijden, tussen
zeilwagentjes doorrijden, door een hindernis bestaande uit visnetten rijden,
omheen een sloep - halthouden - vanuit het zadel een claxon aanduwen, in draf
over het strand richting zee trekken, in stap zonder aarzelen rechtdoor de
golven stappen en terugkeren in een schitterende galop !
Met andere woorden, wanneer we er in slagen trekpaarden te kweken en op te leiden die in staat zijn om deel te nemen aan dergelijk evenementen denk ik dat alle discussie over kwaliteit vanzelf zal verstommen, dat in plaats van negatieve berichtgeving er enkel begeesterend en met vuur en enthousiasme zal gesproken en geschreven worden over de prachtige uitstraling die uitgaat van menig trekpaardenras ! Het was deze begeestering - fierheid, die ik gedurende dat ganse weekend gezien heb zowel binnen de ogen van de trekpaarden als binnen de ogen der eigenaars - grooms - toeschouwers - duizenden langs de weg van Boulogne sur Mer tot in Parijs.
De tweede gebeurtenis die
ons richting Frankrijk deed rijden was de jaarlijkse hengsten en merriekeuring
van het Franse trekpaardenras Percheron in Le Haras du Pin in Normandië.
Het loont de moeite om begin oktober de trip richting Normandië te maken om
toeschouwer te zijn van deze hengsten en merriekeuring met veulens, getuige te
zijn van de pracht en de uitstraling van dit ras waar nieuwe bloedlijnen terug
de beweeglijkheid en soepelheid van de jaren 1900 bewerkstelligen.
Neem bijvoorbeeld de Percheron hengst - Knight Cruiser - geïmporteerd uit
USA, de Belgian hengst uit de USA afstammend van onze vlaamse hengsten ... met
als doel : de verfijning van het rassoort.
Wie zegde ooit dat Fransen chauvinist zijn en enkel het hunne als het beste
aannemen ?
Bekijk die trekpaarden, hun
bouw, hoofd, nek, proporties, beenwerk - beweeglijkheid, vlotheid,
We zijn allen vrij te kiezen welke weg dient te worden gekozen, elkeen maakt
zelf zijn keuze waar hij in de toekomst naartoe wil maar ik wens een
tweespan trekpaarden, die allure uitstralen, vlot zijn in hun bewegingen,
familiaal trouw zijn zodanig dat kinderen op en rond mogen spelen zonder gevaar
te lopen, die mij op een rustige en vlotte wijze dwars doorheen het Damse
polderlandschap brengen, die mij onder het zadel laten genieten van prachtige
trektochten,
en die ook de driewielkar volgeladen met mest zonder verpinken naar het veld
brengen, de weiden strooien ...
die ons gezin met kinderen en kleinkinderen laat genieten van wat de Fransen zo
mooi zeggen l'attelage moderne.
Ik hoop van ganser harte dat in de
toekomst, binnen de Belgische trekpaardenwereld, de trekpaardenliefhebbers met
evenveel enthousiasme en begeestering zullen spreken. Ik heb binnen de wereld
van het Franse Percheronras, mogen ervaren dat de discussies en negatieve
berichtgeving door daden omgebogen worden.
Marc en Goedele Van Acker Bonnez - Oedelem