TREKPAARDEN GEZOND HOUDEN
hondsdraf
vingerhoedskruid
bolderik
Hondsdraf
de Glechoma hederacea is een kruipende plant met paarsblauwe bloemen die in kransen staan. De plant groeit liefst op schaduwrijke plaatsen tussen een ijle grasmat op losse, warme gronden. Hondsdraf verspreidt zich snel door bovengrondse uitlopers. De plant heeft een duidelijke geur en bloeit vanaf maart tot juni.
Vooral paarden zijn gevoelig voor vergiftiging door hondsdraf. De vergiftigingsverschijnselen treden meerdere dagen na het begin van de opname op. Een korte ademhaling en hoesten zijn typerend voor een hondsdrafvergiftiging.
Vingerhoedskruid
de Digitalis purpurea komt zowel in het wild als in gekweekte vorm in tuinen voor.Vooral in de omgeving van bossen treffen we deze zeer giftige plant in het wild aan. Alle plantendelen zijn giftig, maar vooral de bladeren zijn rijk aan de giftige glucosiden. Deze glucosiden worden bij de mens als geneesmiddel gebruikt. Het gehalte aan glucosiden kan variëren van 0,1 tot 0,5 %. De glucosiden worden na opname in de spiercellen van het hart opgeslagen. Herhaalde opname heeft daardoor een cumulatief effect.
De vergiftigingsverschijnselen bestaan uit een vertraagde hartwerking, speekselen, diarree en koliek. De dodelijke dosis voor paarden bedraagt 25 gr. gedroogde bladeren en 100-200 gr. vers digitalisblad. In het laatste stadium voordat de dood intreedt wordt de hartslag sneller, onregelmatiger en nauwelijks voelbaar. De dood is het gevolg van een hartstilstand.
Bolderik
is een plant die tegenwoordig wel eens wordt uitgezaaid in een éénjarige bloemenweide, de Agrostemma githago. Vroeger kwam de plant samen met de klaproos en de korenbloem vaak als onkruid voor in graanvelden. De paarsrode of witte bloemen verschijnen op lange stelen aan het einde van de stengels vanaf juni tot augustus. De ganse plant is giftig, maar het zijn vooral de zaden die gevaarlijk zijn. Vergiftigingen kunnen enkel optreden als graan onvoldoende geschoond is, hetgeen zelden voorkomt.
De giftige saponinen, die we in de zaden aantreffen, werken prikkelend op de slijmvliezen en zijn ontstekingsverwekkend. Ze hebben tevens een verlammende werking op het centraal zenuwstelsel. De saponinen kunnen eveneens een oplossing van de rode bloedcellen veroorzaken. In geval van vergiftiging met bolderik gaan paarden speekselen en koliekverschijnselen vertonen. Door de verlammende invloed treden er slikbezwaren en sufheid op. Jonge paarden zijn duidelijk gevoeliger voor vergiftiging dan oude, maar gelukkig komen problemen met de bolderik uiterst zelden voor.
e.mail : info@trekpaarden.be