WANDELTOCHTEN met TREKPAARDEN

Op wandeltochten gaat het niet om de beste, de mooiste of de snelste te zijn. Men wil gewoon genieten van het aangespannen rijden in een mooi stukje natuur. Toch gelden er ook voor recreatieve wandelingen met trekpaard(en) enkele basisregels die het verloop van de rit zowel voor de deelnemers, organisatoren, als voor de paarden mooier, veiliger en prettiger maken. Mits wat hulp of aanwijzingen van ervaren menners en een dosis gezond verstand, kan iedereen meer genieten van een wandeltocht op vreemd terrein. Wanneer iedere deelnemer daarbij nog de door de inrichters gegeven richtlijnen opvolgt, blijven ook zij gemotiveerd om nog wandelingen in te richten.

Een veilige aanspanning
Natuurlijk is een recreatierit geen elegantiewedstrijd.
Maar dit betekend niet dat u met om het even welke aanspanning de weg op kunt.

In de eerste plaats dient u over een veilig rijtuig te beschikken. 
Zorg dat de constructie en het onderhoud van uw rijtuig alle waarborgen bieden voor de veiligheid van uzelf, uw passagiers en de andere deelnemers aan de rit.

Hetzelfde geldt voor uw tuig. 
Tuigen die met touwtjes en ijzerdraad bij elkaar gehouden worden, zijn compleet onbetrouwbaar indien er zich onderweg ook maar een klein incident zou voordoen. Wanneer uw paard schrikt of opzij springt bijvoorbeeld, vallen de 'stukken' meteen uit elkaar. Met alle gevolgen van dien.

Zorg dat uw paarden netjes verzorgd en proper gepoetst ingespannen worden.
U hebt voor u thuis vertrekt natuurlijk ook nagekeken dat het hoefbeslag van uw paarden perfect in orde is.

Aangepaste kleding
Vooral in het vroege voorjaar of in de winter, kan het koud zijn op het rijtuig.
Men kan zich echter warm kleden zonder daarbij een slordige indruk te maken.

Een recreatierit is geen schoonheidswedstrijd. Maar dikwijls bemerkt men op wandelingen menners zonder hoofddeksel op hun rijtuig. Het is nu eenmaal een traditie dat wie per koets rijdt een hoofddeksel draagt. Deze regel geldt zowel voor mannen als vrouwen, voor menners als voor hun passagiers. U hoeft zeker geen hoge hoed te dragen wanneer u een recreatierit rijdt, maar een rennerspetje met schreeuwerige reclame past evenmin. 
Kies voor een gewone sportieve pet of hoed. Zorg dat al uw passagiers een hoofddeksel dragen. Het maakt het geheel van uw aanspanning zoveel mooier, stijlvoller en verzorgder.

Menkunst
Mennen is een kunst. Niet iedereen beschikt over evenveel talent om een groot menner te zijn. Maar iedereen kan wel enkele beginselen toepassen die het onderscheid maken tussen een correcte menner en een niet door enige kennis gehinderde dilettant.

Zo bepaalt de traditie dat elke menner rechts op de rijtuigbok zit. Enkel wanneer je op weg bent
met een bedrijfsvoertuig dan zit de voerman links.

Elke menner moet beseffen dat leidsels bestemd zijn om uw paard te leiden, in de hand te stellen en alle bewegingen te laten uitvoeren die u van hem vraagt. Leidsels dienen dus niet om aan te rukken of om met een golfbeweging uw paard aan te sporen of om als slappe koorden doelloos rond te laten zwieren.

Veel volk
Neem niet al uw vrienden, ooms, neven en nichten tegelijk mee op uw rijtuig.
Zeker niet wanneer u enkelspan rijdt. Een vuistregel voor de last die een normaal paard op vlak terrein kan trekken, is tweemaal het eigen lichaamsgewicht. Loopt het parcours over hellingen of door zware bodem zoals modder of mulle zandwegen, denk dan aan het arme dier dat deze last moet zien te trekken.

Ga er altijd van uit dat een ritje met de koets voor iedereen plezierig moet blijven. 
Dus ook voor de paarden die voor het rijtuig lopen. Komt u met uw span onverwacht voor een zeer moeilijk berijdbaar stuk weg te staan, wees dan fair tegenover uw paard(en) en vraag uw passagiers een eindje naast het rijtuig mee te lopen.

Bidden
Denk tijdens wandelingen ook aan de veiligheid van de andere deelnemers. 

Men komt niet met een compleet groen paard naar een wandeltocht om het daar voor de eerste maal in te spannen. Doe dit thuis op een vertrouwd terrein en met de nodige hulp. 

Een absoluut te vermijden fout die men ook nog al te vaak ziet, is het zorgeloos achterlaten van paarden terwijl deze nog aangespannen zijn ! Ook hier geldt dat zelfs het rustigste 'cafépaard' zich kan losrukken uit angst voor een hond, een rondzwaaiend stuk plastic, enz ...

Dus de menner stijgt nooit van het rijtuig voor de paarden zijn uitgespannen.

Werk mee met de organisatie
Een wandeltocht inrichten kost meer tijd en moeite dan u misschien denkt.
Soms loopt de rit over privé-domein waarvan de eigenaar met veel overredingskracht overtuigd moet worden zijn terrein open te stellen. Om dat te bereiken geven de organisaties alle garanties dat er geen schade zal aangericht worden aan zijn eigendom. Geen schade aanrichten, betekent in de eerste plaats dat geen enkele menner afwijkt van de aangeduide route. Vaak zijn er toch eigengereide deelnemers die het niet kunnen nalaten de uitgestippelde weg te verlaten en om god weet welke reden een andere route kiezen. Het gevolg daarvan is dat de betrokken eigenaar er niet meer aan wil denken zijn terreinen nog eens ter beschikking te stellen.

Be nice
Wij moeten met z'n allen zeer zuinig zijn op inrichters van wandeltochten of andere paardenactiviteiten of evenementen. Het is dank zij hun inspanningen dat we kunnen deelnemen.

Het minste wat men kan doen, is zorgen dat men de gebruikte ruimte op de inspanplaatsen, rustplaatsen, of in het mennerskwartier netjes achterlaat. En in plaats van te zeuren over futiliteiten, kunnen we beter tijdens en na een mooie wandeling de leden van de organisatie een handje toesteken en bij het afscheid danken en onze waardering voor hun werk uitspreken.